Notitie

Ik wil geen vrouwen meer gebruiken

Ik heb zo lang ik mij kan herinneren vrouwen altijd gebruikt als opvulling van mijn eigen tekortkomingen door zelfafwijzing. Niet bewust natuurlijk. Het dwangmatige zoeken naar liefde en seks via apps als Tinder en Happn, maar ook in ‘het echte leven’ ben ik klaar mee. Het leidt nergens toe en mijn ervaring is dat als ik iemand tegenkom, deze vrouw vaak ook flinke tekortkomingen heeft waardoor we in een relatie van wederzijdse afhankelijkheid  terechtkomen, zoals beschreven in het boek ‘Verslaafd aan liefde’ van Jan Geurtz.

Ik kreeg zojuist nog een match met een leuke vrouw op Happn; verleidelijk om toch weer het contact aan te gaan, want stel nou dat… (zegt mijn ego), maar ik heb de match verwijderd, haha. Ik kies er nu voor om eerst mijn eigen problemen en tekortkomingen op te lossen alvorens ik weer ga daten. Anders blijf ik hangen in de vicieuze cirkel van zoeken naar liefde en erkenning. Ik kies nu echt voor mijzelf en zelfonderzoek. En dat voelt super! ~ lzv

‘Hij denkt dat hij alles beter weet’ → projectie

10:00 – Bij een vriend heb ik regelmatig de gedachte ‘hij denkt dat hij alles beter weet’, wat natuurlijk een dikke projectie is. Ik bedacht me vanmorgen dat ‘ik eigenlijk alles beter weet’, haha. Hiermee bedoel ik niet dat ik de waarheid in pacht heb of iets dergelijks, maar dat ik vanuit afhankelijkheid bijna nooit mijn mening durf te geven of ergens tegenin durf te gaan, omdat mijn kernovertuigingen zeggen dat ‘ik niet belangrijk ben’ en ‘ik er niet toe doe’. Echt te grappig dit.

Ik wijs mijzelf dus compleet af en projecteer die afwijzing vervolgens op mijn vriend (en anderen), waardoor ik met hem in conflict raak. Ik merk steeds meer dat ik eigenlijk heel eigenwijs en kritisch ben, niet zozeer om mijn eigen gelijk te bewijzen of als pronkstuk van mijn ego, maar meer om datgene wat iemand zegt of beweert in twijfel te durven trekken. Die eigenschappen heb ik altijd veroordeeld als ‘slecht’ en in combinatie met de kernovertuiging ‘ik weet niets’ heeft het een desastreus effect. Allemaal onzin natuurlijk.

Accepteren ‘Dat Wat Is’

De realiteit accepteren = accepteren ‘Dat Wat Is’. Ik vind dit zo ontzettend lastig, omdat het accepteren niet alleen betrekking heeft op de ‘buitenwereld’, maar veel meer op ‘wat er in mij leeft’. Met andere woorden, ik kan nooit de realiteit onvoorwaardelijk accepteren als ik mijzelf blijf afwijzen en in de afhankelijkheid blijf hangen – in welke vorm dan ook. Dat lijkt en is misschien een inkopper, maar het bewust worden van én toelaten van alle eigenschappen van mijzelf is een flinke uitdaging! ~ lzv

Extreme zelfafwijzing, cognitieve dissonantie en ‘inner-weten’

Ik heb de realiteit accepteren altijd geïnterpreteerd en naar mijzelf toe vertaald als: alles is prima, alles moet kunnen, er is geen probleem, ik moet alles gewoon accepteren, het probleem zit in mij, mijn mening doet er niet toe, ik moet alles goed vinden, ik weet er niks van, de spanning die ik voel is een projectie, wat ik voel is niet waar en heeft geen betekenis, etc. Dit heeft niks met de realiteit accepteren te maken, maar alles met mijzelf voor de gek houden! Het enige wat ik continue naar mijzelf communiceer is: ‘ik doe er niet toe’ en ‘ik ben niet belangrijk’, oftewel ‘ik besta niet’ en ‘let maar niet op mij, want ik heb geen behoeften’. Dit is een extreme vorm van ontkenning van behoeften (OvB) zoals beschreven door Ingeborg Bosch, zie dit eerdere bericht.

Ontkenning van behoeften is het allerlaatste afweermechanisme dat het ego gebruikt met als kernovertuiging ‘er is geen probleem’. Hiermee rationaliseert het ego elk onaangenaam gevoel of spanning weg, en het gedrag is er alleen maar op gericht om moeilijkheden en conflicten te vermijden in plaats van ze aan te gaan. Het is een extreme en allerlaatste vorm van zelfafwijzing → het ultieme slot op de deur.

Cognitieve dissonantie → volg ik mijn ‘inner-weten’?

Een interessant begrip waar ik – in het kader hiervan – aan moest denken was cognitieve dissonantie:

“Cognitieve dissonantie is een term die in de psychologie wordt gebruikt voor het onaangename gevoel dat we ervaren wanneer onze gedachten en overtuigingen met elkaar in botsing komen.” ~ Jed McKenna in Spirituele Oorlogvoering

Samenvattend komt het erop neer dat ik alle onaangename gevoelens en/of spanningen die ik ervaar accepteer zonder te onderzoeken of ik wel ‘juist’ handelde in een specifieke situatie of dat ik wel in een specifieke situatie ‘moest’ blijven zitten – en deze dus niet opnieuw ‘moet’ opzoeken. Met andere woorden, volg(de) ik wel mijn ‘inner-weten’ in een specifieke situatie of rationaliseer ik de lichamelijke signalen die ik krijg gewoon weg door te geloven in een nieuwe overtuiging. Lees verder

Verslaving = uitdrukking van de angst om werkelijk mezelf te durven zijn

18:00 – De laatste dagen heb ik ’s nachts weer de drang om uit bed te gaan om iets zoets te moeten eten. Op dit moment geef ik daar maar even aan toe; het is even niet anders. Het zette me wel aan het denken, omdat ik dit soort neigingen altijd associeer met het pijnlichaam. Maar aangezien het pijnlichaam volledig is opgelost, heeft deze drang tot eten een andere reden.

Verslaving komt direct voort uit zelfafwijzing

Verslavingen bestaan er in allerlei soorten en maten. Een aantal gangbare voorbeelden zijn: alcohol, drugs, eten, shoppen, sporten, afvallen, werken, porno kijken, seks, gokken, Internetten, smartphone, gamen, films kijken, tv kijken, etc. Alle handelingen die gericht zijn ‘naar buiten’ kunnen een verslaving zijn of worden. De lijst van verslavingen is dus eindeloos, maar alle verslavingen hebben de volgende kenmerken:

  1. Er is een neiging/drang om steeds hetzelfde te willen ervaren.
  2. De aandacht wordt afgeleid van het werkelijke probleem door ergens anders op te focussen.
  3. Een verslaving is een herhalende handeling die als dwangmatig wordt ervaren → er lijkt geen sprake te zijn van keuzevrijheid.
  4. De behoefte aan datgene wat iemand telkens wil ervaren is onbevredigend → het is nooit genoeg. Lees verder

Niemand wil mij → ik wil mezelf niet → ik wil een perfecte vrouw

22:00 – Gisteravond ben ik in mijn eentje naar een r&b, hip-hop en dancehall feest geweest hier in de stad. Ik was al een aantal maanden niet uit geweest en in die tijd heb ik ook geen alcohol gedronken. Ik besloot gisteravond ook geen alcohol te drinken en te kijken hoe ik het feest zou ervaren met alle inzichten van de afgelopen maanden. De insteek was op een leuke avond te hebben en lekker te gaan dansen 🙂

Ik wil een perfecte vrouw hebben, omdat…

In de uren voor het feest heb ik zelfonderzoek gedaan en met name veel aandacht besteed aan mijn drang om een perfecte vrouw te vinden. Ik merkte in de middag dat ik in gedachten al bezig was om een perfecte vrouw te vinden en te scoren, wat zich uitte in lichamelijke spanning en een energetische blokkade in mijn buikregio. Natuurlijk is er niets mis met het versieren van een vrouw, maar ik merkte aan mijzelf dat ik het feest als de ideale gelegenheid zag om een perfecte vrouw te scoren. Het scoren van een perfecte vrouw was het hoofddoel van de avond geworden i.p.v. een leuke avond hebben en lekker te gaan dansen.

Na het uitwerken van de redenen waarom ik een perfecte vrouw wil hebben en wat ik onder een perfecte vrouw versta, kwam ik tot de volgende inzichten en conclusies: Lees verder

Het creëren en nastreven van goede gevoelens houdt mijn leven draaglijk

18:00 – Deze middag heb ik een late douche gepakt en tijdens het douchen realiseerde ik mij wat ik altijd heb gedaan en nog steeds doe om mij goed te voelen. Ik geloof dat ik zelf kan bepalen hoe ik mij voel door steeds een goed gevoel na te streven en (deze later) te ervaren. Fundamenteel voel ik mij ongelukkig en ontevreden, maar door mijzelf onophoudelijk goede gevoelens in het vooruitzicht te stellen én deze na te streven heb ik de illusie dat ik zelf kan bepalen hoe ik mij voel, hierbij niet realiserend dat ik mijzelf continue afwijs en voor de gek houd.

Het creëren en nastreven van goede gevoelens verbloemt mijn ongelukkig zijn

Het zit namelijk zo. Ik (lees: het ego) heb het vermogen om levensenergie te blokkeren en een goed gevoel in de vorm van een gedachte in het vooruitzicht te stellen – ik projecteer dus een goed gevoel in de toekomst. Dit goede gevoel kan van alles zijn, zoals het kijken van een film, boodschappen doen, afspreken met vrienden, lekker eten en drinken, een weekendje weg, deadlines halen op werk, Facebook bekijken, whatsappen, alcohol drinken, een festival bezoeken, gokken, drugs gebruiken, etc. Een goed gevoel kan letterlijk alles zijn zolang ik het maar als positief en prettig ervaar. Het onophoudelijk creëren en nastreven van goede gevoelens houdt mijn leven – net zoals dat van iedereen trouwens – draaglijk en verbloemt de fundamentele ongelukkigheid en ontevredenheid die ik ervaar – net zoals bij iedereen trouwens 🙂 Lees verder

Je loopt het risico alles te verliezen wat je denkt nodig te hebben = onzin en onwaar

20:30 – Mijn laatste en enige spirituele leraar beweert dat je op weg naar ‘Verlichting’ het risico loopt alles te verliezen wat je denkt nodig te hebben. Ik geloofde altijd blindelings wat hij beweerde zonder zelf na te denken, net zoals dat ik hem geloofde dat het (uit)leven van je hoogste waarheid een effectieve manier is om ‘Verlichting’ te bereiken. Wat een grap dat ik deze onzin allemaal geloofde zeg…

‘Verlichting’ = permanente realisatie van de Waarheid = er is ‘niks’. Als je als spirituele leraar dus zegt dat je op weg naar ‘Verlichting’ het risico loopt alles te verliezen wat je denkt nodig te hebben, dan sla je echt de plank mis en ben je zelf gewoon niet ‘Verlicht’. Je loopt als zoeker immers niet het risico alles te verliezen wat je denkt nodig te hebben, want je verliest sowieso alles. Je hele zelfbeeld en wereldbeeld gaat eraan, dus wat nou risico lopen? Lees verder

Het accepteren van vrouwelijke gevoelens en het vrouwelijke deel in mijzelf als man

13:00 – Zelfacceptatie en het accepteren van wat ik hiernu voel is waar het om gaat. Ik merk dat als ik warme, zachte en vrouwelijke gevoelens in mijzelf ervaar, ik deze gevoelens direct afwijs en mijzelf als homo veroordeel, terwijl deze vrouwelijke gevoelens met niets of niemand verband houden. Ze komen in mijzelf op en ik wijs ze direct af en associeer ze met homo zijn, waarna ik mijzelf afvraag of of ik homo ben, haha. Ik was in de veronderstelling dat ik aardig vrij was van oordelen over vrouwelijke gevoelens en het vrouwelijke deel in mijzelf, maar blijkbaar niet.

Hoe kan ik mijzelf ooit accepteren en gelukkig voelen/zijn als ik mijn eigen warme, zachte en vrouwelijke gevoelens afwijs en mijzelf blijf afvragen of ik homo ben? De grap is dat deze vrouwelijke gevoelens niet per se met homo zijn te maken hebben, want de gevoelens die ik ervaar zijn niet seksueel getint en staan los van iets of iemand. Het zijn gewoon warme, zachte en vrouwelijke gevoelens die in mijzelf ontstaan zonder externe prikkel, maar het denken (lees: het ego) heeft ooit een verband gelegd met homo zijn. En blijkbaar is homo zijn volgens het denken heel erg en iets slechts. Lees verder

Geen-Liefde volgt uit zelfafwijzing, Liefde volgt uit zelfacceptatie

10:00 – Liefde is een zijnstoestand die nooit bereikt kan worden via doen, denken en handelen. Wat ik ook doe, wat ik ook denk en hoe ik ook handel, ik zal Liefde nooit kunnen bereiken als ik dat hiernu niet in mijzelf ervaar.

Als ik (lees: het Geheel) Liefde ben, hoe kan ik dan ooit Liefde – op welke manier dan ook – verkrijgen? Liefde kan geen Liefde verkrijgen, dat is onmogelijk. Elke beweging vanuit het ego/het denken om Liefde te verkrijgen creëert hiernu de ervaring van geen-Liefde en zelfafwijzing.

Ik kan natuurlijk wel handelen vanuit Liefde, maar dan handel ik belangeloos en zonder dat ik er zelf ‘iets’ uit wil halen, zoals bijvoorbeeld bevestiging, goedkeuring, waardering, ‘liefde’, etc. Ik kan dus handelen vanuit Liefde, maar ik kan het nooit als doel realiseren. Onmogelijk. Lees verder

Pijnlijke gevoelens zijn onderdeel van het Leven en niet te vermijden

23:30 – Als kind geloofde ik al dat ik kon ontsnappen aan pijnlijke emoties en gevoelens door deze te onderdrukken, verdringen en blokkeren, zodat ik de pijnlijke emoties en gevoelens niet hoefde te voelen. Als kereltje van zeven of acht jaar was ik mij niet bewust dat ik hiervoor een ontzettend hoge prijs moest betalen door telkens een stukje van ‘mijzelf’ op te geven. Het opgeven van stukjes van ‘mijzelf’ gebeurde in kleine stapjes waardoor het cumulatieve effect door de tijd heen nauwelijks merkbaar was.

Een ander woord voor het opgeven van stukjes van ‘mijzelf’ is zelfafwijzing. Door ‘mijzelf’ als het Geheel of Bewustzijn beetje bij beetje meer af te wijzen creëerde én versterkte ik het ego (lees: zelfdestructieve monster) in mijzelf, waardoor ik (nog) afhankelijker werd van andere mensen om warmte en liefde in mijzelf te ervaren en gelukkig en tevreden te zijn. Lees verder