Notitie

Oude onvervulde behoefte = denken iets nodig te hebben

Het verschil tussen mijn behoefte aan iets dat ik als kind ervoer en dat wat ik werkelijk nodig had om te blijven leven = oude onvervulde behoefte hiernu.

Oude onvervulde behoefte hiernu = denken iets nodig te hebben hiernu.

Denken iets nodig te hebben hiernu = het ego.

Het ego = fucked up en zelfdestructief.

~ lzv

Verslaving = uitdrukking van de angst om werkelijk mezelf te durven zijn

18:00 – De laatste dagen heb ik ’s nachts weer de drang om uit bed te gaan om iets zoets te moeten eten. Op dit moment geef ik daar maar even aan toe; het is even niet anders. Het zette me wel aan het denken, omdat ik dit soort neigingen altijd associeer met het pijnlichaam. Maar aangezien het pijnlichaam volledig is opgelost, heeft deze drang tot eten een andere reden.

Verslaving komt direct voort uit zelfafwijzing

Verslavingen bestaan er in allerlei soorten en maten. Een aantal gangbare voorbeelden zijn: alcohol, drugs, eten, shoppen, sporten, afvallen, werken, porno kijken, seks, gokken, Internetten, smartphone, gamen, films kijken, tv kijken, etc. Alle handelingen die gericht zijn ‘naar buiten’ kunnen een verslaving zijn of worden. De lijst van verslavingen is dus eindeloos, maar alle verslavingen hebben de volgende kenmerken:

  1. Er is een neiging/drang om steeds hetzelfde te willen ervaren.
  2. De aandacht wordt afgeleid van het werkelijke probleem door ergens anders op te focussen.
  3. Een verslaving is een herhalende handeling die als dwangmatig wordt ervaren → er lijkt geen sprake te zijn van keuzevrijheid.
  4. De behoefte aan datgene wat iemand telkens wil ervaren is onbevredigend → het is nooit genoeg. Lees verder

Het is tijd om je los te laten oude ‘vriend’…

21:00 – Ik voel dat er iets in mij altijd wil winnen, iets in mij van het Leven wil winnen, iets in mij niet wil opgeven, iets in mij wil blijven vechten, iets in mij wil blijven strijden. Ik voel dat er iets in mij het Leven zelf wil verslaan. Iets in mij denkt het Leven zelf te kunnen verslaan, te kunnen manipuleren, naar zijn hand te kunnen zetten, te kunnen sturen, te kunnen controleren. Ik (lees: het ego) krijg het Leven er wel onder, ook al doet dat enorm veel pijn in mijzelf.

De vernietigende en haatdragende kracht in mij denkt alles te kunnen veranderen, manipuleren, controleren, domineren en naar zijn hand te kunnen zetten. Het is een vernietigende kracht die het liefst eigenlijk alles kapot zou willen maken wat hij op zijn weg tegenkomt als hij daar de kans toe zou krijgen. Het is een destructieve kracht in mijzelf gericht tegen ‘mijzelf’ en het Leven.  Lees verder

Van het ego is een kanker naar het ego is mijn vriend

10:30 – Sinds het begin van mijn middelbare school heb ik mijzelf altijd ontzettend gehaat, al was ik mij daar niet altijd even bewust van. De laatste tien jaar heb ik het ego en zijn aard altijd de schuld gegeven dat ik mij gespannen, gestrest, depressief, ongelukkig, etc. voelde. Het is allemaal de schuld van het ego dat ik mij zo voel en daarom moet het ego vernietigd worden! Hierbij realiseerde ik mij vrijwel nooit dat ik geloof dat ik het ego ben en dat die woorden dus direct afkomstig zijn van het ego zelf, haha. Een uitdrukking van zelfhaat dus.

Drie dagen geleden publiceerde ik een video met fragmenten uit de film ‘The Matrix’ waarbij ik duidelijk wilde maken dat het ego een innerlijke kanker en een virus is. Gisteren las ik een bericht op de website van een kennis van mij over het definitief loslaten van zijn vriend (lees: het ego). Toen ik dat stukje las raakte het mij diep en er knapte iets in mij, omdat ik mij eigenlijk nooit heb gerealiseerd dat ondanks de zelfdestructieve aard van het ego – zie ook de fabel van de Kikker en de Schorpioen, zijn intenties altijd goed waren en hij altijd zijn best heeft gedaan om mij te helpen en gelukkig te maken. Dit kwam wel even binnen zeg maar 🙂 Lees verder

Afscheidsbrief aan mijzelf

Lieve ‘mijn naam’,

We zijn op een punt gekomen dat je mij meer schade, pijn en lijden toebrengt, dan dat je mij iets oplevert. Ik zit hier met een enorm harde buik op de bank en probeer deze brief te schrijven, maar ik vind het ontzettend lastig als ik zo geblokkeerd word. Je doet mij heel veel pijn de laatste tijd, waardoor ik enorm lijd. Voor mij is de maat vol; de grens is bereikt. Het moet stoppen; ik wil met jou stoppen.

Ons huwelijk is nooit echt goed geweest, al vanaf het begin niet. Ik groeide op in een gebroken gezin met een alcoholistische vader die niet naar mij omkeek en een moeder die mij onbewust ook niet zag staan. Je hebt mij altijd ontzettend proberen te helpen, je hebt op alle gebieden in mijn leven je stinkende best gedaan en alles gegeven wat je in je had om mij te helpen, maar het mocht niet baten. Je aard is destructief, zowel richting anderen als naar mij. De pijn en het lijden die je veroorzaakt op dit moment in mijn leven wegen niet op tegen het feit dat ik kan bestaan als een persoon en alle voordelen van schijnzekerheid, schijnveiligheid en schijncontrole die dat biedt. Lees verder

Vertrouwen op een goede afloop wat betreft de geluidsoverlast

22:00 – Vanmiddag werd ik gebeld door een fabrikant van ondervloeren bij wie ik dit weekend een vraag om advies had uitgezet. Ik wilde graag weten welke ondervloeren de minimale 10 dB geluidsisolatienorm halen in combinatie met een houten draagvloer en laminaat. Er blijkt in Nederland maar één ondervloer te zijn die aan die strenge normering voldoet en toevallig maken zij die: Unifloor Renoboard. Dat is echt super, ik weet in ieder geval welke ondervloer ik samen met mijn bovenbuurman kan bestellen. Ik ben erg benieuwd naar het effect 🙂

Tegelijkertijd merk ik dat mijn vertrouwen in een goede afloop minimaal is. Ik (lees: het ego) probeer het hele proces te controleren: van aankoop (het moet zo goedkoop mogelijk) tot aan het leggen (moeten de gang en keuken ook meegenomen worden?). Alles moet voldoen aan voorwaarden als ‘goedkoop’, ‘efficiënt’, ‘maximaal resultaat’, ‘foutloos’ en ‘perfect’. Lees verder

Mijn angst om te falen als mens/persoon → een afsluitend bericht

22:00 – Van Edwin heb ik twee belangrijke dingen geleerd, namelijk dat a) het aantal te onderzoeken overtuigingen in theorie eindeloos is en dat b) ik moet stoppen met het onderzoeken eenzelfde soort overtuigingen als deze niet tot nieuwe inzichten leiden en ik niets nieuws leer. Overtuigingen die mij in het dagelijks leven nog veel stress opleveren horen bijna allemaal bij het afweermechanisme ‘valse hoop’ en komen meestal voort uit één of meerdere van deze vijf ‘primaire afweer’-overtuigingen:

  1. ‘Ik ben niet goed (genoeg).’
  2. ‘Ik doe altijd alles fout.’
  3. ‘Ik doe nooit iets goed.’
  4. ‘Ik doe er niet toe.’
  5. ‘Ik ben niet belangrijk.’

Lees verder

Ik geef het ego de schuld van alle ‘slechte’ dingen in mijn leven

12:30 – Ondanks de geweldige inzichten die ik gisteren heb opgedaan, heb ik ontzettend onrustig en gespannen geslapen. Ik heb het volgens mij al een keer eerder beschreven, maar zodra er een deel van het ego is doorzien en in elkaar stort, lijkt het overgebleven gedeelte van het ego zich samen te trekken en opnieuw een evenwicht te moeten vinden (omdat er gedeelte is weggevallen).

Naar aanleiding van de inzichten van gisteren, bedacht ik mij vanochtend dat ik het ego eigenlijk de schuld geef van alle ‘slechte’ dingen zoals ellende, ongeluk, pijn, lijden, stress, lichamelijke spanning, haat, boosheid, etc. in mijn leven. Ik houd het ego verantwoordelijk voor echt alle ‘slechte’ dingen in mijn leven. Het ego kan in mijn ogen niets goed doen en is de bron van alle slechtheid en al het kwaad in mijn werkelijkheid en leven. Ik verdoem het ego hoogstpersoonlijk! Dit verhaal is natuurlijk allemaal aan mijzelf gericht, want ik ben het ego in hoogst eigen persoon, haha. Het zou mij niet verbazen als mijn chronische lichamelijke spanning voor een groot gedeelte hierdoor wordt veroorzaakt 🙂 Lees verder

Het glas is vaak/altijd half leeg bij mij

21:30 – Ik begin langzaam door te krijgen hoe vaak ik gedurende een dag mijzelf veroordeel, afwijs, straf en zeg dat ik iets niet verdiend heb. Ik begin eindelijk door te krijgen hoe ik mijn negatieve zelfbeeld telkens nieuw leven in blaas en in stand houd. Ik begin eindelijk door te krijgen dat streven naar perfectie keiharde zelfveroordeling is, waarmee ik mijzelf elke keer kapot maak en ten gronde richt. Het gedachtepatroon waarmee ik mijzelf veroordeel, afwijs, straf en zeg dat ik iets niet verdien is zo vanzelfsprekend en gewoon, dat ik mij nog niet volledig bewust ben van wanneer ik het allemaal doe en hoe vaak ik het doe. Lees verder

Het ego van een kind probeert constant emotionele pijn te voorkomen

18:30 – Het ego van een kind zal de verpletterende waarheid dat zijn behoeften in onvoldoende mate worden vervuld, niet verdringen en ontkennen omdat het die waarheid simpelweg niet kan hanteren. Immers, wat maakt het an sich nou uit of behoeften wel of niet in voldoende mate worden vervuld? Door bijvoorbeeld via primaire afweer ‘ik ben slecht’ of ‘ik ben waardeloos’ iets te geloven en daarmee een eigen ingebeelde werkelijkheid te creëren, verandert er an sich niets aan de omstandigheden → de behoeften van het ego van een kind worden nog steeds in onvoldoende mate vervuld. Lees verder